درماتیت سبوروئیک عبارت است از اختلال التهابی تحت حاد یا مزمن با علت ناشناخته که بطور تیپیک محدود به غدد سباسه می باشند.. درماتیت سبوروئیک نواحی با غده سباسه فراوان یعنی سر و تنه و گاهی انترتیرگو(چینها) را گرفتار میسازد بالینی درماتیت سبوروئیک اختلال شایعی است که دو دوره از زندگی یعنی شیر خوارگی و بزرگسالی رخ میدهد. درماتیت سبوروئیک بزرگسالی درماتیت سبوروئیک بزرگسالان در زمان بلوغ بروز میکند ولی اغلب تظاهر آن تا دهه سوم به تعویق می افتد. در این بیماری بطور معمول اریتم منتشر و پوسته ریزی قسمت مودار سر وجوددارد. معمولا و نه همیشه پوسته در ابرو..شیار نازولابیال و شیار های پشت گوش وجود دارد. سبیل و ریش نیزدر بیشتر موارد گرفتار میگردد. در تنه ضایعات به صورت پلاک است که پوسته چرب دارد و این ضایعات گلبرگی نامیده میشود. گرفتاری کشاله ران بخصوص در نواحی مودار وجود دارد و در سایر نواحی نیز دیده میشود. افراد مبتلا به درماتیت سبوروئیک صورت ممکن است به جای خارش از سوزش شکایت کنند. در مبتلایان به ایدز و بیماری پارکینسون.. این درماتیت از شدت بیشتری برخوردار است و خصوصا در مواردایدز .. مقاومت به درمان وجوددارد. نکته قابل ملاحظه آنکه.. در چنین بیمارانی.. محل گرفتاری و شکل ضایعه غیر معمول خواهد بود. عفونت ثانوی با استافیلوکوک اورئوس یا استرپتوکوک متداول است و به صورت دلمه.. تشکیل پوستول و سلولیت بروز میکند. تشخیص افتراقی تشخیص افتراقی درماتیت سبوروئیک سر.. شامل پسوریازیس.. درماتیت آتوپیک.. شپش و شوره سر است. تشخیص افتراقی درماتیت سبوروئیک تنه و چینها شامل تینه آی تنه..قارچ کشاله ران.. کاندیدیازیس.. پسوریازیس.. سندرم رایتر.. و درماتیت تماسی می باشد. درمان باید به بیماران آگاهی داد که درماتیت سبوروئیک وضعیت مزمنی است که درمان دائمی ندارد ولی با تمهیداتی میتوان آن را متوقف نمود. بنا براین سالها احتیاج به درمان و مراقبت دارد. شوره سر را میتوان با شامپوهای طبی.. از جمله سلنیوم سولفاید.. کتوکونازول و انواع شامپوهای تار درمان نمود. برای شوره سر شدید با پوسته ریزی و دلمه.. پماد 5 درصد اسید سالسیلیک مفید می باشد. چنانچه عفونت ثانوی وجود داشته باشد استفاده از اریترومایسین خوراکی یا فلوکوگزانتین..ضروری به نظر میرسد. اشکال حاد درماتیت سبوروئیک صورت و تنه به پماد استروئید ضعیف.. حساس میباشند. کرم کتوکونازول 2 درصد میتواند به همان اندازه موثر باشد. شستشوی مکرر با آب و صابون مفید است زیرا سبب حذف لیپید ها شده که این لیپید ها سوبسترای موثری را برای مخمر ها تشکیل میدهند. برای موارد مقاوم میتوان یک دوره خوراکی کتوکونازول(200 میلی گرم روزانه برای 14 روز) و یا یک دوره ایترا کونازول( 100 میلی گرم برای 21 روز) تجویز کرد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٩:٥٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱٠